Ik krijg weleens vragen van studenten over mijn Engelse lesboek. Eén vraag komt regelmatig terug: “Meneer, waarom zijn de vragen bij een Engelse tekst eigenlijk in het Nederlands? Dat is toch veel makkelijker?”
Een begrijpelijke vraag. Maar ik heb daar mijn redenen voor.
Ik schrijf dan een zin op het bord:
Peter is a very industrious boy.
Daaronder schrijf ik een vraag:
What kind of boy is Peter?
De student die de vraag stelde, kijkt even en antwoordt vol zelfvertrouwen: “Industrious!”
“Geweldig!”, zeg ik. “Een 10! Je hebt het antwoord gevonden.”
Maar wacht even, zeg ik dan. Wat voor jongen is Peter nou eigenlijk?
Dan wordt het meestal stil. Of er komt iets als: “Industrieel?”
Buzzer. FOUT. Een 0!
En precies dát is mijn punt.
De student herkent het Engelse woord, maar heeft daarmee nog niet bewezen dat hij de zin begrijpt. Industrious betekent namelijk ijverig, vlijtig of hardwerkend.
Door de vraag in het Nederlands te stellen, dwing je de student om de betekenis van de tekst te begrijpen. Niet alleen om een Engels woord uit de tekst te vissen.
Want Engels leren is meer dan woorden herkennen. Het gaat er uiteindelijk om dat je begrijpt wat iemand zegt of schrijft.
En Peter? Die is gewoon een heel hardwerkende jongen.
Reactie plaatsen
Reacties